Rola grzybów w rozkładzie pędów nawłoci kanadyjskiej

27 03 2026

Naukowcy z Wydziału Biologii UW, Kamil Kisło, dr hab. Marta Wrzosek, prof. ucz. (Ogród Botaniczny UW), i Marcin T. Mazurkiewicz oraz dr Patryk Czortek (Białowieska Stacja Geobotaniczna UW), wraz z badaczami z Instytutu Dendrologii PAN i Instytutu Badawczego Leśnictwa są autorami artykułu dotyczącego wpływu stopnia pokrycia terenu nawłocią kanadyjską na mechanizmy rozkładu jej pędów. Praca pt. Fungal community assembly during Solidago canadensis shoot decomposition is driven by the plant’s invasion gradient została opublikowana w czasopiśmie „NeoBiota”.

Nawłoć kanadyjska to inwazyjna roślina pochodząca z Ameryki Północnej. Jej obecność stanowi zagrożenie dla bioróżnorodności w Europie, Azji i Australii. Mimo wiedzy na temat jej wpływu na lokalne rośliny, ptaki czy owady, mechanizmy jej inwazyjności wciąż pozostają słabo poznane.

Pędy nawłoci są szczególnie problematyczne w środowisku ze względu na ich długotrwały rozkład. Na podstawie rocznych analiz badacze wykazali, że tempo rozkładu nawłoci nie zależy od stopnia pokrycia terenu przez ten gatunek. Jednocześnie wyniki wskazują, że nawłoć może wpływać na procesy ekologiczne związane ze składem gatunkowym grzybów rozkładających jej pędy.

Skład gatunkowy grzybów zmienia się w trakcie rozkładu martwych pędów. We wczesnym etapie ważną rolę odgrywają endofity, czyli mikroorganizmy naturalnie związane z wewnętrznymi tkankami rośliny. Wraz z postępem rozkładu, wykorzystaniem dostępnych zasobów i narastającą konkurencją skład zbiorowisk grzybów przesuwa się w kierunku saprotrofów, odpowiedzialnych za rozkład i mineralizację pozostałości pędów nawłoci.

Co ciekawe, najczęściej występujące gatunki grzybów nie miały wyraźnego wpływu na przyspieszenie ani spowolnienie całego procesu. Najliczniejsze grzyby były raczej sprawnymi kolonizatorami martwych pędów niż głównymi sprawcami rozkładu.

Badanie pokazuje, że nawłoć kanadyjska jako gatunek inwazyjny potrafi wpływać na procesy ekologiczne nie tylko w czasie sezonu wegetacyjnego, lecz także po obumarciu pędów, na obszarach, które skolonizowała poza swoim naturalnym zasięgiem występowania.

Praca ta pozwala lepiej zrozumieć biologię inwazyjnej nawłoci kanadyjskiej, co może w przyszłości pomóc w opracowaniu skuteczniejszych sposobów ograniczania jej rozprzestrzeniania się.

Open Access został sfinansowany ze środków IDUB w ramach Działania IV.4.1 „Kompleksowe wsparcie doktorantów”.

Serdecznie gratulujemy artykułu!

Link do publikacji: neobiota.pensoft.net/article/165880/

Foto: Kamil Kisło, Joanna Boisse (https://commons.wikimedia.org/)