logo Uniwersytet Warszawski


O programie Erasmus+ Drukuj
poniedziałek, 03 listopada 2014 13:55

Program Erasmus+ wszedł w życie 1 stycznia 2014 r. i zastąpił dotychczasowe programy:  „Uczenie się przez całe życie” (oraz jego programy sektorowe – Erasmus, Leonardo da Vinci, Comenius i Grundtvig), akcję Jean Monnet, program „Młodzież w działaniu” oraz pięć innych programów (m.in. Erasmus Mundus i Tempus). Po raz pierwszy w historii programów edukacyjnych Unii Europejskiej, wspierane będą również inicjatywy związane ze sportem. Realizacja programu zaplanowana jest na siedem lat, czyli do roku 2020.

Założenia

Program Erasmus+ oferuje wsparcie finansowe dla instytucji i organizacji działających w obszarze edukacji i szkoleń, młodzieży oraz sportu w Europie. Odpowiadając na wyzwania nakreślone przez dokumenty strategiczne europejskiej polityki (przede wszystkim strategię Europa 2020), program ma się przyczyniać do rozwijania umiejętności jego uczestników oraz zwiększania ich szans na zatrudnienie, a także modernizacji systemów edukacji, szkoleń i wspierania młodzieży.

Priorytety

W swoich założeniach Program Erasmus+ nie różni się zasadniczo od zakończonego właśnie programu „Uczenie się przez całe życie”.

Największy nacisk w nowym programie został położony na edukację formalną i pozaformalną służącą rozwijaniu umiejętności uczniów, nauczycieli i pracowników oraz poprawy ich sytuacji na rynku pracy.

W praktyce program Erasmus+ umożliwia zagraniczną mobilność – wyjazdy w celach edukacyjnych (np. podjęcia studiów, odbycia praktyki, szkoleń lub zaangażowania się w wolontariat) uczniów, studentów, kadry edukacyjnej i pracowników młodzieżowych oraz wspiera budowę partnerstw pomiędzy uniwersytetami, szkołami wyższymi i średnimi, przedsiębiorstwami i organizacjami non-profit  na rzecz wzmacniania innowacyjności i budowania wiedzy.

W programie podkreśla się szczególnie znaczenie współpracy międzysektorowej (różne sektory edukacji, instytucje na różnym szczeblu i o różnym profilu) i wzmacnianie efektu synergii pomiędzy sektorami edukacji a środowiskiem pracy.

Działania w obrębie sportu mają przede wszystkim wspierać inicjatywy mające na celu zwalczanie przemocy, dyskryminacji i dopingu. Na dofinansowanie będą mogły liczyć również międzynarodowe imprezy sportowe typu non-profit.

Budżet

Siedmioletni budżet programu wynosi 14.7 mld EUR, co stanowi 40% wzrost w stosunku do poprzedniej edycji programów unijnych w dziedzinie edukacji. Z możliwości programu będzie mogło skorzystać ponad 4 miliony młodych ludzi – studentów i dorosłych – zdobywając doświadczenie zawodowe, studiując szkoląc się lub odbywając wolontariat za granicą. Przewidziany budżet programu Erasmus+ na rok 2014 wyniesie 1,8 mld EUR, w tym 102 mln EUR zostało przeznaczone na działanie programu w Polsce.

Podstawowe dane

Struktura programu Erasmus+ została uproszczona w stosunku do poprzedniej edycji programów i obejmuje trzy główne typy działań:

  • Akcja 1: mobilność edukacyjna (wyjazdy w celach edukacyjnych),
  • Akcja 2: współpraca na rzecz innowacji i wymiany dobrych praktyk,
  • Akcja 3: wsparcie reform w obszarze edukacji.

oraz 2 rodzaje działań „specjalnych” zarządzanych centralnie: Jean Monnet i Sport.

Akcje 1. i 2. są akcjami zdecentralizowanymi i będą prowadzone przez Narodowe Agencje, natomiast działania w ramach akcji 3. będą działaniami zcentralizowanymi i będą zarządzane przez Agencję Wykonawczą ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) w Brukseli.

Uczestnicy programu

W nowym programie zmienia się istotnie podejście do składania wniosków – program oferuje co prawda pewne możliwości dla beneficjentów indywidualnych, ale  jedynie instytucje lub organizacje będą mogły wnioskować o dofinansowanie projektów.

W programie Erasmus+ mogą uczestniczyć następujące państwa:

  • 28 państw członkowskich Unii Europejskiej,
  • państwa EFTA/EOG: Islandia, Liechtenstein, Norwegia;
  • państwa kandydujące do UE: Turcja, była jugosłowiańska republika Macedonii**;

**Udział Turcji i byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w niniejszym zaproszeniu do składania wniosków jest uwarunkowany podpisaniem protokołu ustaleń między Komisją i właściwymi organami każdego z tych państw. Jeżeli do dnia wydania decyzji o przyznaniu dotacji protokół ustaleń nie zostanie podpisany, uczestnicy z danego państwa nie otrzymają finansowania i nie będą brani pod uwagę przy ustalaniu minimalnej wielkości konsorcjów lub partnerstw.

Niektóre działania programu Erasmus+ są ponadto otwarte dla organizacji z państw partnerskich.

Więcej szczegółów na temat zasad uczestnictwa w programie można znaleźć w przewodniku po programie Erasmus+.

Agencja Wykonawcza

Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) znajduje się w Brukseli. Do jej zadań należy realizacja kilkunastu finansowanych przez Wspólnotę programów oraz działań w dziedzinie edukacji i szkoleń, aktywnego obywatelstwa, spraw młodzieży, kultury i polityki audiowizualnej, w tym również programu Erasmus+.

W ramach programu Erasmus + EACEA będzie zarządzać akcjami scentralizowanymi.

Władza Krajowa

Nadzór nad programem Erasmus+ w Polsce sprawują wspólnie: Ministerstwo Edukacji Narodowej, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Ministerstwo Sportu i Turystyki.

Narodowa Agencja

Przy wdrażaniu programu Erasmus+ Komisja Europejska współpracuje z Agencją Wykonawczą ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego w Brukseli oraz Agencjami Narodowymi w poszczególnych krajach. W Polsce funkcję Narodowej Agencji Programu Erasmus+ pełni Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji z siedzibą w Warszawie.

Mobilność edukacyjna

Wyjazdy studentów na zagraniczne studia i praktyki

W ramach akcji 1 programu Erasmus+ studenci mogą wyjeżdżać na studia oraz na praktyki w przedsiębiorstwach, organizacjach albo instytucjach działających w innych krajach uczestniczących w programie. Za granicę można wyjechać w trakcie dowolnego cyklu studiów (licencjackich, magisterskich lub doktoranckich), łącznie na nie dłużej niż 12 miesięcy. Minimalny czas pobytu na studiach wynosi 3 miesiące, a na praktyce – 2 miesiące. Studenci jednolitych studiów magisterskich lub równoważnych (np. kierunków lekarskich) mogą uczyć się za granicą nawet przez 24 miesiące.

Wyjazdy absolwentów na praktyki lub staże

W programie Erasmus+ na zagraniczną praktykę lub staż mogą wyjeżdżać również absolwenci wyższych uczelni (licencjaci, magistrowie i doktorzy) – w ciągu jednego roku od ukończenia studiów. Długość pobytu za granicą wliczana jest do łącznego czasu trwania mobilności na tym poziomie studiów, na którym student został zakwalifikowany na wyjazd. Rekrutacja odbywa się na ostatnim roku nauki.

Zasady wnioskowania

Aby mieć możliwość wyjazdu w programie Erasmus+, trzeba:

  • być zarejestrowanym na studiach licencjackich, inżynierskich, magisterskich (lub równoważnych) albo doktoranckich;
  • studiować na uczelni, która bierze udział w programie (ma Kartę Erasmusa dla Szkolnictwa Wyższego), w danym roku akademickim prowadzi wymianę studentów oraz posiada umowę międzyinstytucjonalną z uczelnią przyjmującą.

Studenci powinni starać się o wyjazd na swojej macierzystej uczelni. Zwykle rekrutacja kandydatów odbywa się w roku akademickim poprzedzającym wyjazd. Wysokość stypendium na wyjazdy na studia i na praktyki jest zależna od kraju, do którego się wyjeżdża.

Wspólne studia magisterskie (działanie zarządzane przez EACEA)

Wspólne studia magisterskie to studia II stopnia o międzynarodowym charakterze. Prowadzi je konsorcjum uczelni, w skład którego wchodzą co najmniej trzy uczelnie z trzech różnych krajów. Program studiów, trwający rok, półtora roku lub dwa lata, jest realizowany w co najmniej dwóch państwach. Wniosek o realizację wspólnych studiów magisterskich składa w imieniu konsorcjum instytucja koordynująca do EACEA w Brukseli.
Program Erasmus+ wspiera również studentów chcących skorzystać ze wspólnych studiów magisterskich. Młodzi ludzie mogą ubiegać się o stypendia wypłacane przez konsorcja uczelni z budżetu programu. O przyjęcie na studia oraz o stypendium kandydaci (absolwenci studiów co najmniej I stopnia) wnioskują bezpośrednio do konsorcjum.

Wyjazdy pracowników uczelni

Wyjazdy w celu prowadzenia zajęć dydaktycznych w zagranicznych uczelniach

Z wyjazdów tego typu mogą korzystać nauczyciele akademiccy oraz specjaliści z przedsiębiorstw. Prowadzone przez nich zajęcia muszą być zawsze integralną częścią aktualnego programu nauczania goszczącej uczelni.
Nauczyciele akademiccy mogą wyjeżdżać do zagranicznych szkół wyższych, z którymi ich macierzyste uczelnie (wydziały) podpisały umowy międzyinstytucjonalne. Uczelnia wysyłająca i przyjmująca muszą mieć Kartę Erasmusa dla Szkolnictwa Wyższego, a także zatwierdzić indywidualny plan pracy/szkolenia pracownika.
Specjaliści z przedsiębiorstw, instytucji lub organizacji mogą – na zaproszenie uczelni – prowadzić zajęcia dla studentów. Polskie uczelnie mogą zapraszać specjalistów z przedsiębiorstw zagranicznych, a pracownicy polskich firm mogą prowadzić cykle zajęć na uczelniach w innych krajach uczestniczących w programie.

Wyjazdy pracowników uczelni w celach szkoleniowych

Pracownicy szkół wyższych mogą również wyjeżdżać do instytucji zagranicznych, np. przedsiębiorstw, organizacji, instytucji edukacyjnych, w tym uczelni, w celu doskonalenia umiejętności i kwalifikacji potrzebnych w pracy, wymiany doświadczeń, poszerzania wiedzy w danej dziedzinie (udział w szkoleniu, seminarium, warsztatach z elementami szkolenia, wizyta typu work shadowing itp.). Wyjazdy trwają od dwóch dni do dwóch miesięcy.

 


logo HR